30 ноября 2016 года свой День рождения отметил радиотехнический факультет Полоцкого государственного университета. В честь значимого и долгожданного события прошли открытые олимпиады для школьников и студентов по физике и математике, а так же яркий и красочный праздничный концерт, в котором приняли участие студенты и профессорско-преподавательский коллектив РТФ.
К концерту студенты подошли с долей юмора, продемонстрировав интересные видеоролики с участием декана, заведующих кафедрами и преподавателей факультета.
С зажигательными танцами и музыкальными номерами ребята зарядили весь зрительный зал позитивными эмоциями, а веселые старшекурсники из команды КВН «Тот самый момент» в очередной раз удивили гостей своими искрометными шутками.
В торжественной обстановке прошло награждение победителей открытых олимпиад по математике и физике.
По традиции в завершении концерта студенты пригласили всех желающих на сцену попробовать кусочек праздничного торта.
С праздником, радиотехнический факультет!

Кіраўнік турыстычнага клуба “Карсар” Фруцкі Віктар Аляксандравіч.
Рэчка Чырка-Кемь. Карэлія. Лета 2001 г.

Турыстычны клуб “Карсар”. Паход выхаднога дня.
На вяршыні Абашына. Дрэтуньскі палігон. Полацкі раён. Зіма 2003 г.

Турыстычны клуб “Карсар”.
1-ы рад (злева направа): Шылак Аляксандр, Сакалоўскі Аляксей (кіраўнік пахода), Пяшкова Таццяна, Дзяніс Артур.
2-гі рад (злева направа): Шаўчэнка Вікторыя, Фруцкі Віктар, Сакалоўскі Павел, Дрыла Уладзімір.
Каўказ, р. Зелянчук. Май 2008 г.

У сезоне 2009 году каякеры спартыўна-турыстычнага клуба «Карсар» ПДУ прайшлі найпрыгажэйшыя рэкі ў Паўночнай Карэліі – Керэць-Поньгома.
Каякінг у Карэліі. Яе вечнасць. 2009 г.

Аповяд кіраўніка клуба Фруцкага Віктара Аляксандравіча:
"Каякінг – гэта катанне на аднамеснай поліэтыленавай лодачцы па бурнай вадзіцы. Адпаведна людзі якія гэтым займаюцца – каякеры. Гаворачы аб каякінге па бурных рэках, людзі памылкова лічаць, што гаворка ідзе пра плаванне ў лодцы ўніз або ўверх па цячэнні ракі. Аднак гэта зусім не так. Каякінг – гэта спорт, які кідае выклік небяспецы, асабліва каякінг па бурных рэках."
Жорсткія лакальные злівы р. Поньгома,

Пасля перакідвання яшчэ далей на поўнач трапляем на адну з найпрыгажэйшых рэк Карэліі – раку Керэта. Рака мае маленькую працягласць і вельмі вялікі нахіл у бок Белага мора. Таму ўсе парогі вельмі шматводныя і магутныя.
Калі ўважліва паглядзець, то можна выявіць каякера на грэбні. (У каяке А.Кульбей).

І вядома пасля насычанага сплаву вечарам прыемна адпачыць ля агню і паслухаць гітару.
Аўтар і выканаўца, і па сумяшчальніцтве каякер – А. Дэніс.

Ну і далей – да мора.
Экіпаж Кат-2: Дрыло В., Манжуліна И., пасажыр, які трымае багаж Волкава Т. Фотарэпарцёр Раманоўская О. (на беразе).

2010 г. Вырашылі расктацца на реках Карпат.
У гэты час Карпатскія рэкі – гэта краіна найпрыгажэйшых вадападаў. І вясёлых чародак каякераў.

Рэкі, вядома вельмі хуткія, але ў асноўным бягуць побач з дарогай, таму цалкам сабе бяспечныя.

2011 г. Запалярная рэчка Суна.
Усе рэкі Запаляр’я – гэта перш за ўсё цішыня і бязлюддзе.

Але ніколі не варта давяраць шалапутным водным прыгажуням. Адзін неасцярожны рух і ты за бортам у вельмі прахалоднай вадзіцы. (Ратуем Д. Камароўскага).
Виктория Куклина












